AR & VR

ریز پردازنده فراهوش

واقعیت مجازی Virtual Reality یا   VR 

به زبان ساده VR به هر فناوری گفته می شود که چیزی را که چشم شما می بیند با موارد دیگر عوض می کند. هنگامی که سر خود را به اطراف می گردانید تصویر نیز همانطور که در زندگی واقعی این طور است، حرکت می کند اما تصویری که مشاهده می کنید با آن چه که در دنیای واقعی می بینید بسیار متفاوت است. به نوعی می توان گفت واقعیت مجازی حواس دیدن و شنیدن را تحریک می کند. این قابلیت برای بازی کردن یا داستان گویی فوق العاده است زیرا به بیننده اجازه می دهد تا خود را در آن چه که در اطرافش اتفاق می افتد غوطه ور کند و حس کند که داخل بازی قرار دارد. اما ممکن است هنگامی که بازی می کنید و عینک را به روی چشم دارید به جسمی در دنیای واقعی آسیب بزنید و بدنتان نیز آسیب ببیند.  البته این کار ممکن است باعث قطع ارتباط دستگاه نیز شود.

VR به شکل برجسته در دو نوع کار استفاده می شود:

  1. برای ایجاد و تقویت یک واقعیت تخیلی برای بازی، سرگرمی (مانند بازی های کامپیوتری یا فیلم های سه بعدی(
  2. برای تقویت مهارت و تمرین برای محیط های زندگی واقعی یا شبیه سازی (مانند شبیه سازی پرواز برای خلبانان(

 

واقعیت افزوده Augmented reality  یا  AR

واقعیت افزوده یک نمای فیزیکی زنده، مستقیم یا غیرمستقیم (و معمولاً در تعامل با کاربر) است، که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می‌کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط سنسورهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی یا داده‌های GPS می‌باشد ایجاد می‌شود. واقعیت رایانه‌ای مفهوم کلی واقعیت افزوده‌ است. در واقعیت افزوده معمولاً چیزی کم نمی‌شود بلکه فقط اضافه می‌شود. همچنین واقعیت افزوده تا حدودی شبیه به واقعیت مجازی است که توسط یک شبیه‌ساز، دنیای واقعی را کاملاً شبیه‌سازی می‌کند. در واقع وجه تمایز بین واقعیت مجازی و واقعیت افزوده این است که در واقعیت مجازی کلیهٔ عناصر درک شده توسط کاربر، ساخته شده توسط کامپیوتر هستند. اما در واقعیت افزوده بخشی از اطلاعاتی را که کاربر درک می‌کند، در دنیای واقعی وجود دارند و بخشی توسط کامپیوتر ساخته شده‌اند.

در واقعیت افزوده، عناصر معمولاً به صورت بی‌درنگ نگاشته شده و به‌طور هوشمند مرتبط با عناصر محیطی می‌باشند، مانند نمایش امتیاز مسابقات ورزشی در زمان پخش از تلویزیون. با کمک تکنولوژی پیشرفتهٔ واقعیت افزوده (برای مثال افزودن قابلیت بینایی کامپیوتری و تشخیص اشیاء) می‌توان اطلاعات مرتبط با دنیای واقعی پیرامون کاربر را به صورت تعاملی و دیجیتالی به او ارائه کرد. همچنین می‌توان اطلاعات مرتبط با محیط و اشیاء اطراف را بر روی دنیای واقعی نگاشت.

برخی سیستم های پیچیده تر مانند Google Tango و Microsoft Hololens  از مجموعه‌ای از دوربین ها استفاده می کنند تا کامپیوتر را از موقعیتش در اتاق مطلع کنند و اجازه می دهد که کاربر در اطراف اشیا مجازی حرکت کند و آنها را همانطور که در اتاق هستند بازرسی کند. واقعیت افزوده معمولا همه دید شما را پر نمی کند، بنابراین افزودن به واقعیتی که مشاهده می کنید معمولا تنها زمانی ممکن است که به طور مستقیم به آن ها نگاه می کنید.

واقعیت مجازی و واقعیت افزوده بازتابی معکوس از یکدیگر هستند. واقعیت مجازی یک سرگرمی دیجیتال در بستر دنیای واقعی است در حالی که واقعیت افزوده با اضافه کردن عناصر مجازی پرده ای برای دنیای واقعی است.


انواع واقعیت افزوده:

انواع مختلفی از فناوری واقعیت افزوده وجود دارد که هر کدام دارای اهداف و موارد کاربرد مختلفی هستند. در زیر ما به انواع استفاده های واقعیت افزوده در حوزه های مختلف اشاره خواهیم کرد.


- واقعیت افزوده نشانگرمحور (marker based)

واقعیت افزوده نشانگرمحور که به آن تشخیص عکس هم گفته می شود، از دوربین و برخی از نشانگرهای مجازی مانند کد QR/2D استفاده می کند که در این حالت فقط زمانی که نشانگر توسط reader خوانده می شود، نتیجه حاصل می شود. کاربردهای نشانگر محور از یک دوربین روی دستگاه استفاده می کند تا نشانگر را از هر وسیله دیگر در فضای واقعی تشخیص بدهد. الگوهای متفاوت ولی ساده (مثل QR کدها)، به عنوان نشانگر مورد استفاده قرار می گیرند چرا که این کدها به راحتی تشخیص داده می شوند و نیاز نیروی پردازش خاصی برای خوانده شدن ندارند.


- واقعیت افزوده بدون نشانگر (markerless)

واقعیت افزوده بدون استفاده از نشانگر، یکی از پرکاربردترین انواع واقعیت افزوده است. این نوع واقعیت افزوده همچنین به نام های واقعیت مجازی موقعیت محور، مکان محور یا GPS هم شناخته می شود. این نوع از واقعیت مجازی از یک دستگاه GPS، قطب نمای دیجیتالی، شتاب سنج یا یک شتاب دهنده استفاده می کند. موارد یاد شده در دستگاه کار گذاشته شده اند و داده های مورد نیاز را برای اساس موقعیت مکانی شما فراهم می آورند. قدرت فوق العاده زیادی که در این نوع از واقعیت افزوده وجود دارد، قابل دسترس بودن و فراگیر بودن فوق العاده گوشی های هوشمند در عصر حاضر است که عملا کار شناسایی موقعیت را بسیار ساده کرده است. این نوع از واقعیت افزوده پرکاربردترین نوع آن برای نقشه برداری، پیدا کردن کسب و کارهای اطراف و بقیه کاربردهایی است که نیاز به مشخص کردن موقعیت دارند.

 

- واقعیت افزوده تصویر محور (projection based)

واقعیت افزوده تصویرمحور با انداختن نور مصنوعی بر روی سطوح واقعی کار می کند. کاربردهای واقعیت افزوده تصویرمحور بر مینای تعامل انسانی است. به این صورت که نور بر روی سطوح واقعی تابانده می شود و با تعامل انسانی (لمس) وارد کار می شود. تشخیص تعامل کاربر با تمایز نور تابانده شده توسط دستگاه دارای واقعیت افزوده و نور ایجاد شده توسط فعالیت انسانی انجام می شود.


- واقعیت افزوده بر اساس جای گذاری (superimposition based)

این نوع از واقعیت افزوده به صورت کامل یا جزئی نمای اصلی یک جسم را با یک نمای جدید اضافه شده از همان جسم جایگزین می کند. تشخیص جسم در این نوع از واقعیت افزوده نقش اساسی ایفا می کند چرا که اگر این اتفاق نیفتد (شناسایی جسم) به طور کل جایگزینی نماها اتفاق نخواهد افتاد. یک نمونه بارز از این نوع واقعیت افزوده که شاید به آن برخورده باشید، کاتالوگ واقعیت افزوده مبلمان ایکیا است. با دانلود یک نرم افزار و اسکن کردن صفحات مشخصی از کاتالوگ با آن نرم افزار، کاربران می توانند مبلمان ایکیا را در خانه خود جایگزین کنند.

 

 

 

تاریخ انتشار : 1398/5/8

تعداد بازدید : 43 اشتراک گذاری در :